Organik tarımın çevre ile etkileşimi düşünüldüğünde: tarımsal (bitki, hayvan ve balık) üretimde toprağın sürekli verimliliği, mera ve çayır alanlarının korunması, su kaynaklarının korunması ve çevresel etkileşim konularının önemi belirginleşir. Teknolojinin gelişmesine paralel olarak tarımda kullanılan yeni tekniklere, alet ve ekipmanlar ayrıca toprağa ve bitkiye uygulanan kimyasal maddeler, bir yandan kolay bir tarım şekli yaratırken diğer yandan tedavisi zor yaralar açmaktadır. Alet ve ekipmanlar toprağı işlemeyi kolaylaştırırken, toprakta sert tabaka oluşumu gib ibir sorunu doğurmaktadır. Ayrıca, ekolojik tarım dışında uygulanan yöntemlerle yapılan tarımda, toprağın organik madde içeriği hızlı bir şekilde düşer ve verimli üst tabaka erozyonla yok olur. Kimyasal gübreler, verimliliği arttırır ama toprak yorgunluğuna ve yeraltı sularının kirlenmesine neden olur. Kimyasal pestisitler ve hormonların ise insan ve çevre sağlığı üzerinde doğrudan ve dolaylı olarak zararlı etkileri var. Bu kimyasallar doğadaki besin zincirine karışıp, denizlerde ve karada canlıların normal yaşam döngüsünü bozmakta. Özellikle bazı zararlıların bağışıklık kazanmalarına ve daha da zararlı hale gelmelerine neden olur. Günümüzde küresel bir çevre kirliliği söz konusu olup, dünyanın herhangi bir köşesinde meydana gelen kirlilik çok hızlı bir şekilde diğer bölgeleri de etkilemektedir. Çevreye yapılan zararı durdurmak amacıyla tarımsal üretim teknikleri üzerinde yoğun çalışmalar yapılmaktadır. Yoğun tarımda karşılaşılan bu gibi durumlar göz önüne alınarak organik tarım üzerinde çalışmalar yapılmakta, hastalık, zararlı ve toprak besleme sorunları tamamen doğaya dost olan yollarla çözülmektedir.